Vieringen

Crypte

Wekelijkse vieringen in de Crypte

Spreekuur

Henny en Christien Makom

Raad en daad

Pastoraat

Boekie

Ruimte voor vragen en verhalen

Afscheid

afscheid

Herinneringen levend houden

Vrouwenavonden

Vrouwenavond koken 2

Andere vrouwen ontmoeten

Excursies

Heiloo 1

Samen op stap

 

Pelgrimage naar Lourdes

lourdes-1a

Buiten Amsterdam kracht opdoen

Reis naar Lourdes

“Nooit gedacht, nooit verwacht”, luidde de kortste tussenevaluatie gedurende de Lourdesbedevaart.

Van een bedevaart naar Lourdes kun je van te voren nauwelijks uitleggen wat er te beleven valt. Je moet het eerst zelf meemaken, wil je het kunnen verwoorden. Wat zeker is dat je er even uit bent. Weg uit je dagelijkse –zeg maar- sleur.

Sommigen uit ons gezelschap waren nog nooit in Frankrijk geweest, anderen hadden nog nooit bergen gezien van deze hoogte, nog nooit op een paard of ezel gezeten of zulke grote onderaardse grotten bezocht. Alleen deze natuurverschijnselen of nieuwigheden waren al meer dan de moeite waard.

En dan hebben we het nog niet gehad over de religieuze aspecten van de bedevaart. Die beginnen met een gemeenschapsgevoel: optrekken met een groep van 31 mensen, rekening houden met elkaars eigen aardigheden, nieuwe contacten en gezichtspunten opdoen. In het paviljoen aankomen en gastvrij onthaald worden door de vrijwilligers van Het Cité Saint Pierre. Prima kamers, prima eten (op enkele klachten na). En dan als groep invoegen in de grotere massa van alle bedevaartgangers in Lourdes.

De indrukwekkende kerken, waar vele mensen met elkaar bidden, zingen, vieren, huilen en alle andere werkwoorden die naar een emotie verwijzen. Geen wanklanken. Een hechte groep, op elkaar betrokken.

In de verschillende religieuze momenten wordt ruimte geboden voor levensthema’s. Wat beweegt jou in je leven, wat voedt jou, waar leef je voor, wat vind je belangrijk? Wie is God voor jou, Jezus, Maria? En bij de slotviering vertellen we elkaar wat Lourdes tot nu toe gebracht heeft. Wat wil je achter laten, wat wil je meenemen?

Dit alles met redelijk goed weer, zeker nadat de planning was aangepast en we de regendag onder de grond zaten en de lichtprocessie een avondje hadden doorgeschoven.

Vanuit een we-zullen-wel-zien of we-laten-het-over-ons-heen-komen vóór de start volgde een paar maanden later een evaluatie (bijna iedereen was er!) die ook heel andere effecten/gevoelens liet zien. We nemen er een greep uit:

Meer dan eens werd gezegd dat mensen zich rustiger voelden, meer geduld hadden gekregen, “dat er nog veel meer is dan mijn kleine kringetje”. “De doping heeft indruk op mij gemaakt; ik werd ineens in het water geduwd; ik durf mezelf wat beter te laten zien”.

Meerdere mensen wilden het Lourdesgevoel mee naar huis nemen vanwege de rust, het ritme, de saamhorigheid. “Ik bleef thuis verdoofd op de bak zitten, totdat iemand zei dat er ook boodschappen gedaan moesten worden om te kunnen leven.” “Ik zou wel een huisje in Lourdes willen hebben.”

“Ik kan wat beter lopen”, maar ook “Ik ben bij thuiskomst een week ziek geweest” en “Ik werd depressief, maar het gaat nu weer beter”. “Mijn hart is minder gegaan nu gaat het weer beter. ik geloof erin dat de Heer je breekt en zegent en weer opbouwt…”.

Positief werd gereageerd op de rituelen, zoals de baden in Lourdes, de zegeningen, de processie, de gebedsvieringen in de ochtend.

Lof was er voor de organisatie, de logistiek, het afwisselende programma, de kloppende kas, de goede medicijnen op het juiste moment en…De Kentucky Fried Chicken op de heenreis.

adresgegevens


Drugspastoraat
Oudezijds Voorburgwal 165
1012 ET Amsterdam
drugspastoraat@gmail.com